Zelfgeschreven Anubis Verhalen

Hoofdstuk 5: De ontdekking

Sterre liep naar de kantine waar Pim op haar zat te wachten. Ze ging gelijk naast hem zitten. “Pim, ik heb misschien iets ontdekt,” zei Sterre fluisterend. “Ik hoorde Hubertus in een telefoongesprek vertellen dat ze gebruik gaan maken van de valentijnsbal en dat iemand zijn koptelefoon nooit meer nodig zal hebben. Ik denk dat hij Raphael bedoelt, want op deze hele school draagt alleen hij een koptelefoon.”
“We zullen straks in het kantoortje zoeken naar aanwijzingen of het echt Raphael is, maar we moeten nu snel naar geschiedenis. Straks zijn we weer te laat.”
Snel liepen ze naar het geschiedenislokaal. De meeste klasgenoten zaten al in het lokaal. Anastacia zat naast Raphael, dus Sterre ging naast Pim zitten.
“Ik heb al eens aan jullie verteld over de legende van de vijf.” Leopold liep door het lokaal. “Deze vijf kinderen hebben extreem goed ontwikkelde zintuigen. Van deze vijf is 1 haar goed ontwikkelde zintuig kwijtgeraakt.”
Sterre zag dat Leopold naar Anastacia keek die haar zonnebril niet op heeft. Is zij de 1 van de Vijf? Een paar dagen geleden had Leopold tegen haar en Pim gezegd dat ze twee van de Vijf zijn. Is dat waar?
“De Vijf moeten hun krachten bundelen om de donkere druïden te verslaan. Onthoud dit: niet iedereen is te vertrouwen. Genoeg over dit onderwerp, we gaan verder met de Romeinen.”
Terwijl Sterre haar boeken over de Romeinen pakte fluisterde ze tegen Pim. “heb je gezien hoe hij net naar Anastacia keek? Is zij 1 van de vijf?”
“Misschien wel, we moeten eerst te weten komen wat Leopold weet over de Vijf. Hij weet meer dan hij wil vertellen.”
“Pim en Sterre, meer opletten en minder praten.”
Sterre schrok. Leopold keek naar haar alsof hij wilde zeggen dat hij ze straks willen spreken.
Na de bel bleven Pim en Sterre even zitten. Als Leopold de deur dicht had gedaan zei hij: “Jullie zijn twee van de Vijf. Dat heb ik al eens eerder gezegd. Jullie moeten echt oppassen voor de donkere druïden.” Leopold richtte zich tot Pim. “Jouw reuk is zeer goed ontwikkeld, daarom val je steeds flauw.” Leopold richtte zich nu tot Sterre. “En jij Sterre, jouw tast is erg goed ontwikkeld. Jullie moeten je gaven niet verbergen, maar goed gebruiken. Als ik dit eerder had gezegd, dan was Anastacia niets overkomen.”
“Anastacia, is ze ook 1 van de Vijf?” vroeg Pim.
“Dat klopt, haar speciale gave is haar zicht, maar die gave is ze nu helaas kwijtgeraakt. De donkere druïden hadden het afgepakt.”
“Dat vindt ze anders niet zo erg,” zei Sterre.
“Het lijkt niet erg, maar het is het wel. De donkere druïden kunnen jullie gaven wegnemen en misbruiken,” zei Leopold.
“Hoe doen ze dat dan? Doen ze het soms net als bij Anastacia in een droom? En wie zijn de rest van de Vijf?” vroeg Sterre.
“Raphael en Marcel zijn ook twee van de Vijf. De gaven wegnemen hoeft niet perse in een droom, maar het moet wel op de juiste tijdstip en plaats gebeuren. Ik heb ontdekt dat hun volgende ritueel op 14 februari is. De plaats en persoon weet ik nog niet.” Leopold keek op zijn horloge en zei dat ze moeten gaan. “Jullie pauze is al lang begonnen.”
Pim en Sterre liepen de gang op. Ze moesten nog het kantoortje van Hubertus onderzoeken. Onderweg daarheen praatten ze over wat Leopold net had verteld.
“Ik denk dat Leopold zelf een donkere druïde is. Hoe weet hij anders al die dingen,” zei Pim. “We moeten nu wel eerst het kantoor van Hubertus onderzoeken. Ik wil weten of er werkelijk iets zal gaan gebeuren op het valentijnsbal.”
Sterre had nog steeds niet aan Camila verteld dat ze niet ging zingen. Dat doet ze later wel. Eerst zal ze moeten onderzoeken of Hubertus met zijn laatste zin uit het telefoongesprek echt Raphael bedoelde.
Sterre en Pim waren bij het kantoortje aangekomen. Hubertus was er niet. Ze gingen daarom snel naar binnen. Pim zocht het bureau door en Sterre de boekenkast. Ze zochten naar aanwijzingen of er echt iets zal gebeuren op 14 februari op het valentijnsbal. Sterre schoof zomaar een paar boeken op zij en ziet een verborgen vakje.
“Pim, ik heb een geheim deel van de boeken kast gevonden, maar het zit op slot. Kun jij hem openmaken?”
Pim pakte zijn gereedschappen en binnen een paar minuten had hij het open gekregen. Er zaten foto’s in.
“Maar dit zijn foto’s van...” Van schrik kon Sterre haar zin niet afmaken.
Pim pakte zijn voicerecorder en sprak iets in. “Het zijn foto’s van Marcel, Raphael, Anastacia, Sterre en mezelf. Het vreemde is dat er een kruis door Anastacia’s foto was getekend. Er stond een datum op, maar het was zo vervaagd dat ik het niet meer kan lezen. Op de foto van Raphael staat ook een datum: 14 februari.”
“Pim, dit is het bewijs. Het bewijs dat Leopold niet heeft gelogen. Wij zijn de Vijf en op het valentijnsbal zal er iets gebeuren met Raphael. Sterre keek met verschrikte ogen.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 Hoofdstuk 6: Ruzie

“Lexie, vind je niet dat Sterre en Pim de laatste twee dagen zo raar doen?” vroeg Anastacia? “Ze hebben het steeds over 14 februari en een ritueel. En als ik kom doen ze alsof ze over iets anders praten.”
“Volgens Marcel is Sterre een heks. Dat zou wel veel verklaren.”
“Een heks, dat geloof je toch zelf niet?”
Anastacia en Lexie liepen naar het musicallokaal om te oefenen voor het lied voor Valentijnsdag. Lexie moest de stem van Anastacia vervangen, anders zou Anastacia aan iedereen vertellen dat Lexie vroeger een winkelcentrum in brand had gezet.
Ze wilden net het lokaal binnen gaan, toen ze opeens stemmen hoorden. Het waren de stemmen van Pim en Sterre
“De tekens op de grond vlakbij de piano zijn waarschijnlijk bedoelt om aan te geven wie het is,” zei Pim.
“In dit geval dus Raphael, Nu moeten we alleen nog weten waar het ritueel zal plaatsvinden.”
“Waarschijnlijk in de gymzaal waar het bal zal zijn.”
“Waarom staan zij hier in plaats van Raphael?”vroeg Anastacia fluisterend aan Lexie. “Raphael zou hier moeten staan om met mij te oefenen.”
“En ze hebben het over Raphael, het bal en een ritueel.” Lexie dacht na en riep iets te hard: ‘Anastacia, ze gaan op het bal een ritueel uitvoeren met Raphael!”
Sterre en Pim keken betrapt het tweetal aan. Ze hebben alles gehoord wat ze net zeiden.
“Zo, leg dat maar eens uit. Wat zal er op het valentijnsbal gebeuren met Raphael,”vroeg Anastacia aan Pim en Sterre.
“Zal er op het bal iets met mij gebeuren?”vroeg Raphael die er toevallig langs kwam lopen.
Sterre keek smekend naar Anastacia in de hoop dat ze niets zal vertellen. Nu nog niet. Anastacia begreep de boodschap.
“Natuurlijk! Jij wordt koning van het valentijnsbal! We gaan echt winnen met dat lied!”
“Oh ja, dat is waar ook. Ik moet nog met jou zingen,”zegt Raphael. Hij liep weg
Anastacia keek hem na en zei: “Ik heb voor hem iets verzwegen wat hij eigenlijk moest weten. Nu gaan jullie mij eens haarfijn uitleggen wat er op het bal zal gebeuren.”
“Ik zal dan maar eens gaan,”zei Lexie.
“Nee, jij blijft hier,”zei Anastacia. “Jij bent getuige van wat ze nu gaan zeggen.”
Sterre en Pim zagen dat ze hier niet onderuit konden komen. Ze besloten daarom de waarheid te zeggen.
“Raphael is één van de Vijf. De donkere druïden willen zijn gave wegnemen en misbruiken,”begon Sterre.
“Op het bal zal zijn gave uiteindelijk worden uitgepakt. Ze doen dat door middel van een ritueel,”ging Pim verder.
“Ja, dat zal wel. Raphael is één van de Vijf en ik ben de president van Amerika,”zei Anastacia spottend. “Als Raphael één van de Vijf is, wie zijn de andere vier dan?”
“Sterre, Marcel, jij en ik,”antwoordde Pim.
“Juist, wat is mijn speciale gave dan? Is het soms mijn mooie zangtalent of mijn uiterlijk of mijn…”
“Het is je zicht,”zei Pim. Ik kan beter vertellen: het was je zicht. Je bent het kwijtgeraakt. De donkere druïden hebben het weggenomen.”
“Lexie, je kunt wel zien dat we uit twee verschillende families zijn opgevoed. Als je niet zo rijk bent gaat je fantasie op hol slaan.”
Lexie, die al die tijd niets heeft gezegd, bleef ook dit keer stil. Ze durfde niets te zeggen, omdat zij ook niet bepaald rijk was.
“Als je het toch niet gelooft, heeft het geen zin om onze tijd aan jou te verspillen. Sterre, laten we gaan. We moeten nog iemand gaan redden,”zei Pim boos.
“Eh, ja we gaan,” zei Sterre.
Anastacia keek hen boos na. Opeens kreeg ze een idee.
“Zij zeggen dat Raphael één van de Vijf is en er iets met hem zal gaan gebeuren.”
“Maar dat geloofde jij toch niet?”vroeg Lexie.
“Eerst niet, maar als ik Raphael red, wordt hij smoorverliefd op mij. Niemand zal dan nog tussen ons komen staan. Lexie, en jij gaat mij daarbij helpen.”